وَبِإسْنادِهِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ - عليه السلام - قَالَ : قَالَ لِي : « يا جابر ، أ يكتفي من ينتحل التشيع أن يقول بحبنا أهل البيت ؟ فوالله ، ما شيعتنا إلا من اتقى الله و أطاعه » . إلى أَنْ قَالَ : « فاتقوا الله و اعملوا لما عند الله ؛ ليس بين الله و لابين أحد قرابة ؛ أحب العباد إلى الله تعالى و أكرمهم عليه أتقاهم و أعمالهم بطاعته . يا جابر ، والله ، ما يتقرب إلى الله تعالى إلا بالطاعة . ما معنا براءة من النار و لا على الله لأحد من حجة . من كان لله مطيعا ، فهو لنا و لي ؛ و من كان لله عاصيا ، فهو لنا عدو . و ما تنال و لا يتنا إلا بالعمل و الورع » « 1 » . فرمود : « اى جابر ، آيا كفايت مىكند كسى را كه مدعى تشيع است اين‌كه دعوى كند دوستى ما اهل بيت را ؟ به خدا قسم كه شيعهء ما نيست مگر كسى كه از خدا بترسد و اطاعت او كند » . تا آن‌كه فرمود : « بترسيد از خدا و عمل كنيد براى آنچه پيش خداوند است . ( يعنى از ثوابها ) . نيست ميانهء خدا و كسى خويشاوندى ؛ و دوست‌ترين بندگان پيش خداى تعالى و اكرم آنها بر او پرهيزگارتر آنها و عمل كننده‌تر از آنهاست به فرمايشات او . اى جابر ، به خدا قسم كه تقرب به خداوند تعالى حاصل نشود مگر به اطاعت . نيست با ما آزادى از آتش ؛ و نيست براى كسى حجت بر خداوند . كسى كه مطيع خداوند است ، او دوست ماست ؛ و كسى كه عصيان خداوند كند ، او دشمن ماست . و ولايت ما نيل نشود مگر به عمل و پرهيزگارى » . و هم در كافى شريف سند به حضرت باقر العلوم - عليه السلام - رساند كه فرمود : « اى جماعت شيعيان آل محمد - صلّى اللَّه عليه و آله - شماها در حد وسط باشيد كه غاليان به شما رجوع كنند ، و تاليان به شما ملحق شوند » . يكى از انصار كه اسمش سعد بود عرض كرد : « فدايت شوم ، غالى چيست ؟ » فرمود : « قومى هستند كه دربارهء ما چيزهايى گويند كه ما دربارهء خود نگوييم ؛ پس آنها از ما نيستند و ما از آنها نيستيم » . عرض كرد : « تالى چيست ؟ » فرمود : « كسى است كه طالب هدايت است ، و طريق آن را نمىداند و مىخواهد كه خير به او برسد و عمل كند » . پس از آن رو به شيعيان فرمود و

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 74 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الطاعة و التقوى » ، حديث 3 ؛ و ر . ك : الوافي ، ج 4 ، ص 173 ، حديث 37 . ( در تمام مصادر چاپى موجود « ليس بين اللَّه و بين أحد قرابة » آمده است )